ေရေဘး၊ ေလေဘး၊ငလ်င္ေဘးတို႔မွ ကင္းေ၀ေစဖို႔
ဦးခိုက္ပူေဇာ္ညြတ္တြားေလာကသယမၻဴျမတ္စြာဘုရား
အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ ေဒါက္တာဘဒၵႏၱအရိယ၀ံသ
စိမ္းညက္ျပာလြင္ ေရကမၼလာခင္းႀကီးသည္ က်ယ္ျပန္႔စြာ
မ်က္ေစ့တဆံုးစြဲေဆာင္သြားသည္။ ေရသင္ျဖဴးေပၚမွာ
ၾကည္လဲ့ေတာက္ပေသာ လႈိင္းလံုးငယ္တို႔က ေလေျပညွင္း
ေဆာင္ယူရာကမ္းေျခတြင္ အနားသပ္ ဦးခိုက္၏။
ငပလီကမ္းေျခမွာ မ်က္ေစ့ပသာဒ အနားယူေနၾကသူေတြ
ေရလႈိင္းစီး ေပ်ာ္ရႊင္ျမဳးတူးေနသူေတြ အရြယ္စံု အေရာင္စံု
၀ါသနာစံု ဘ၀စံုတို႔မွာ သဲေသာင္ျပင္မွာ ခရုခြံေလးေတြႏွင့္
အၿပိဳင္ပါပဲ. ၾကည့္တတ္လွ်င္ေတာ့ ေလာကဇာတ္ခံုပါပဲေလ။
ငပလီကမ္းေျခ ပင္လယ္ျပင္ရူခင္း ေနာက္ခံမွာေတာ့
ရခိုင္ရိုးမေတာင္တန္းႀကီးက ေျပးေနရင္းမွ ခုန္ေတာ့မည့္ နဂါးႀကီး
လို လူးလူးလြန္႔လြန္႔ ၀င့္၀င့္ၾကြားၾကြား ရွိေနသည္။
သံတြဲၿမိဳ႕နယ္မွ တစ္ေတာင္လုံး အက်ယ္အ၀န္း
ဧကသံုးဆယ္ေလာက္ရွိသည့္မေဒးေတာင္ ဆိုတာက မေဒး၀ါမ်ား
အမ်ားအျပား ေပါက္ေရာက္သျဖင့္ ေလတိုက္လိုက္တိုင္း
တရွဲရွဲျမည္ေအာ္ေနေသာေတာင္တစ္လံုးျဖစ္ၿပီး
ယင္းေတာင္ေပၚမွာ စတုရန္း ငါးဖာလံုခြဲေလာက္က်ယ္ေသာ
အမတသုခေတာင္ ရွိၿပီး ထိုေတာင္၏ေတာင္ဆြယ္
တစ္ခုက ပင္လယ္ကမ္းေျခသို႔ ေရေသာက္ဆင္းေနေသာ
ဟသၤာေလးတစ္ေကာင္လိုပင္ လွပစြာရွိေနသည္။
ပင္လယ္ေရလႈိင္းေလးေတြက ေတာင္စြယ္ေအာက္ေျခကို
လာေရာက္ဦးခိုက္ညြတ္တြားၾကကုန္၏ ေတာင္စြယ္မွာ
တစ္ဖာလံုးနီးပါးရွိသည္။

ယင္းအမတသုခေတာင္သည္ အျခားေတာင္ထြတ္မ်ားထက္ပို၍ မို႔မို႔မားမားရွိေနၿပီး ယင္းေတာင္ထက္မွာ
ဆရာေတာ္သည္ ဘုရားတည္ရန္ ရည္မွတ္ခဲ့သည္။ ထိုေတာင္ကိုလည္း ဆရာေတာ္ပင္ အမတသုခေတာင္ ဟု မွည့္ေခၚခဲ့သည္။
ယင္းေတာင္ေပၚတြင္ ျမန္မာ့တိုင္းရင္းေဆး ေဆးဖက္၀င္အပင္မ်ား မ်ားစြားေပါက္ေရာက္ၾကသျဖင့္ ေဆးဆရာမ်ားစြာ
ေဆးျမစ္တူးလာၾကသည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ဆယ့္ငါးႏွစ္ခန္႔က ဤေတာေတာင္ထဲမွာ ဆရာေတာ္တစ္ပါးတည္း သံုးလခန္႔ ဓုတင္
တရားက်င့္သံုးၿပီး သတိပဌာန္တရားအားထုတ္ခဲ့သည္။ သရဲတေစၦေပါၿပီး ၾကမ္းတမ္းေျခာက္ျခားစရာေျမျဖစ္သည္။ ဆူနာမီေမႊခဲ့စဥ္
က ပင္လယ္ကမ္းေျခေရခမ္းသြားတာ၊ တံငါေလွေလးေတြ မ်က္စိေရွ႔မွာပင္ ပ်က္စီးေၾကြမြနစ္ျမဳပ္ခဲ့တာေတြဈ လူေတြ လႈိင္းလုံး၀ါးၿမိဳခံ
ရတာေတြ ျမင္ရသိရၾကားရေတာ့ ဆရာေတာ္ စိတ္ထိခိုက္မိခဲ့သည္။

ဒါေၾကာင့္ ဤေတာင္အျမင့္ေပၚမွာ ဘုရားတည္ရန္ အဓိဌာန္ေဆာက္တည္ၿပီး ကမ္းေျခတစ္၀ိုက္သို႔ လာေရာက္ၾကသူမ်ားႏွင့္
ဤပတ္၀န္းက်င္တြင္ မွီတင္းေနထိုင္သူအေပါင္း ေရေဘး၊ေလေဘး၊ ငလ်င္ေဘး စသျဖင့္ ေဘးဒုကၡမ်ားမွ လြတ္ကင္းေစရန္
ရည္မွန္း၍ ဘုရားတည္လိုပါေၾကာင္း တပည့္ဒါယကာတစ္ဦးအား ညႊန္ၾကားတိုင္ပင္သည့္အခါ တပည့္ဒါယကာက
ဆရာေတာ္၏ေမတၱာ၊ ေစတနာ၊ ဂရုဏာေတာ္အားအလြန္အံ့ၾသမိပါတယ္ဘုရား၊ ဒီလိုေနရာမွာ ဒီလို ရည္မွန္းခ်က္ရွိတာျဖင့္
အရင္ဘုရားရဲ႔ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ဘက္စံုအသိပညာဗဟုသုတၾကြယ္၀မႈ အေတြးအေခၚ အေျမာ္အျမင္ျမင့္မားမႈတို႔ကို
တပည့္ေတာ္ ေလးစားပူေဇာ္မိပါတယ္ ဘုရား ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီး၏လမ္းညႊန္မႈျဖင့္ ဒီ အမတသုခေတာင္ေပၚမွာ ေလာကသယမၻဴ
ဘုရားႀကီးတည္ေဆာက္ျဖစ္ခဲ့သည္။

ေနာက္ထပ္အႏၱရာယ္ ထပ္မႀကံဳဆံုေလရေအာင္ အႏၱရာယ္ကာကြယ္ႏိုင္သည့္ အဓိဌာန္ေဆာက္တည္ၿပီး န၀င္းေၾက
( ဥာဏ္ေတာ္ ၅၄ေပအျမင့္ရွိ မားမားမတ္မတ္ၾကည္ညိဳညြတ္တြားဖြယ္ရာ ဘုရားရွင္ကိုယ္ေတာ္တိုင္ ၾကြလာဘိသကဲ့သို႔
ၾကာပလႅင္ေပၚတြင္ မတ္တပ္ရပ္ဗုဒၶရုပ္ပြားေတာ္ႀကီးကို ကမ္းေျခရူခင္း၏ အဓိကအက်ဆံုး ေတာင္ထိပ္ေပၚတြင္ တည္ထားပူေဇာ္
လိုက္သည္။

ပင္လယ္ေရဘက္ကို မ်က္ႏွာမူလ်က္ လက္ျဖင့္ ဆီတားဟန္ ရုပ္ပြားေတာ္ျဖစ္သည္။
ေတာင္၏ လက္်ာဘက္တြင္ အလိုေတာ္ျပည့္ ဓမၼရိပ္သာႀကီးတည္ေဆာက္ထားရာ ဆရားအားထုတ္ေနေသာ
ေယာဂီ ၁၅၀ဦးခန္႔ရွိေနသျဖင့္ ဘုန္းႀကီးမွာ ၾကည္ႏူးမဆံုးျဖစ္ရသည္။ ေတာင္တစ္ခုလံုးတြင္ သာသနိက အေဆာက္အအံုမ်ား
မ်ားျပားလွသည့္ ေယာဂီေဆာင္မ်ား၊ ေရကန္ႀကီးမ်ား၊ ရဟန္းေတာ္မ်ား သီတင္းသံုးရာ ေတာေက်ာင္းမ်ား၊ အံုမႈိင္းဆိတ္ၿငိမ္ေနသည့္
ေတာအုပ္၊ သူေတာင္စင္မ်ား စႀကၤန္လမ္း စသျဖင့္ ဘုရားရွင္၏ ေအးရိပ္တစ္ခုလိုျဖစ္ေနသည္။

ေအးျမလန္းဆတ္သည့္ ေလညွင္းတို႔ ေပ်ာ္ေမြ႔ရာ ဤပင္လယ္ကမ္းေျခ၏ စိမ္းျပာေရာင္ ေရျပင္ႏွင့္ ေတာေတာင္
ညိဳညိဳတို႔၏ ပန္းခ်ီကားသည္ ျမင္ရသူအေပါင္း၏ စိတ္ႏွလံုးကိုညြတ္ႏူးေစရံုသာမက မားမားမတ္မတ္ ဘုရားရွင္၏ ၾကည္ညိဳဖြယ္ရာ
အဆင္းက ဖူးရသူအဖို႔ ေအးရိပ္မွီခိုအားကိုးပူေဇာ္ခ်င္စိတ္ေတြ ျဖစ္ေစသည္။ ငပလီကမ္းေျခ၏ ခပ္ေ၀းေ၀းေနရာမ်ားမွပင္လွ်င္
လွမ္းေမွ်ာ္ ဖူးႏိုင္သည္။

၄င္းရုပ္ပြါးေတာ္ျမတ္ကို ၄-၄-၂၀၀၇ရက္ေန႔က ပႏၷက္တင္မဂၤလာ က်င္းပခဲ့သည္. ၂၄-၃-၂၀၀၈ေန႔တြင္ ဌာပနာေေတာ္
ပိတ္ပြဲျပဳလုပ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ ၁၈-၄-၂၀၀၈ ေန႔တြင္ သံတြဲၿမိဳ႔ ဗဟို၀န္ေဆာင္ဆရာေတာ္ဘုရားႀကီးမ်ား ၿမိဳ႕နယ္ သံဃာ့နာယကအဖြဲ႕
ဥကၠဌဆရာေတာ္ႀကီးႏွင့္ အဖြဲ႔၀င္ဆရာေတာ္မ်ား (၅၄)ပါးပင့္ဖိတ္၍ ႀကီးက်ယ္ခမ္းနားစြာ အေနကဇာတင္လွဴပြဲကို သိုက္သိုက္
ၿမိဳက္ၿမိဳက္ စည္စည္ကားကား က်င္းပႏိုင္ခဲ့သည္။

ဘုန္းႀကီး၏ အဓိဌာန္ပါရမီေၾကာင့္လည္းေကာင္း၊ အမတသုခေတာင္တန္းေပၚ
တြင္ တည္ထားေသာ ရခိုင္ျပည္နယ္၏ အႀကီးဆံုးဤ ေလာကသယမၻဴ ရပ္ေတာ္မူကိုယ္ေတာ္ႀကီး၏ တန္ခိုးေတာ္ေၾကာင့္
လည္းေကာင္း က်ေရာက္ဆဲ၊ က်ေရာက္လတၱံျဖစ္ေသာ ေရေဘး၊ ေလေဘး၊ အႏၱရယ္မ်ားကို လက္ေတြ႔ကာကြယ္ႏိုင္ခဲ့သည္ကို
အမ်ားအသိပင္ျဖစ္ပါသည္။ ထိုေၾကာင့္ ဘုန္းႀကီးမွာ ၀မ္းေျမာက္ၾကည္ႏူးစြာျဖင့္ ဘုရားႀကီးအား ဤေဆာင္းပါးျဖင့္
ပူေဇာ္လိုက္ရပါသည္။