သာသနာျပဳဘုန္းကံရွင္မေထရ္ေက်ာ္
အလုိေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္
သာသနံ ပုည၀ႏၲႆ၊ ပုည၀ႏၲာ၀ လာဘိေနာ။
နပၸပုညာ ကရဟစိ၊ ပဂၢဏွိတုမ၀ိသယာ။
ဟူသည္ႏွင့္အညီ သာသနာျပဳလုပ္ငန္း၊
သာသနာေတာ္ေထာက္ပံ့မႈလုပ္ငန္းမ်ားကို
ဘုန္းကံရွိသူတို႔သာ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ၿပီး၊
ဘုန္းကံနည္းပါးသူမ်ား မျပဳႏိုင္မေဆာင္ရြက္ႏိုင္ေၾကာင္းကို
ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္သည္။

သာသနာဟူသည္မွာလည္း-
သဗၺပါပႆ အကရဏံ၊ ကုသလႆုပသမၸဒါ။
သစိတၱပရိေယာဒပနံ၊ ဧတံ ဗုဒၶါန သာသနံ။
-ဟူသည္ႏွင့္အညီ မေကာင္းမႈမျပဳျခင္း၊ ကုသိုလ္ေကာင္းမႈဟူသမွ်ျပဳျခင္း၊ စိတ္ျဖဴစင္ေအာင္ ထားျခင္းမ်ားအတြက္ ဆုံးမေဟာၾကားထားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဓမၼကၡႏၶာေပါင္း ရွစ္ေသာင္းေလးေထာင္ တရားေတာ္မ်ားသည္ သာသနာျဖစ္သည္ကိုလည္း ဗုဒၶဘာသာ၀င္ သူေတာ္စင္မ်ား သိရွိၾကၿပီး ျဖစ္သည္။ ယင္းတရားေတာ္မ်ား လူသားအတြင္း ျပန္႔ပြားထြန္းကားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ျခင္းသည္ သာသနာျပဳျခင္းပင္ ျဖစ္သည္။ တရားေတာ္မ်ားကို သိရွိလိုက္နာက်င့္ၾကံပြားမ်ားရေသာ လူသားသည္ ေျဖာင့္မွန္ေသာအယူ ယူရျခင္းမွ ဆင့္ပြား၍ ေျဖာင့္မွန္ေသာ စိတ္အၾကံ၊ ေျဖာင့္မွန္ေသာစကား၊ ေျဖာင့္မွန္ေသာအလုပ္၊ ေျဖာင့္မွန္ေသာအသက္ေမြးမႈ၊ ေျဖာင့္မွန္ေသာ သတိ၊ ေျဖာင့္မွန္ေသာ အားထုတ္မႈႏွင့္ ေျဖာင့္မွန္ေသာ စိတ္၏ စင္ၾကယ္တည္ၾကည္မႈမ်ား ကိုယ္၌တည္လာႏိုင္သျဖင့္ ပစၥဳပၸန္သံသရာ ဘ၀ႏွစ္ျဖာ၌ ေဘးကင္းခ်မ္းသာ ေကာင္းရာသုဂတိ အဆီးအတားမရွိ ျဖစ္႐ုံမွ်မက ဘ၀လြတ္ေျမာက္မႈနိဗၺာန္ဆုကိုပင္ ရရွိခံစားႏိုင္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သာသနာျပဳကုသိုလ္သည္ သဗၺဒါနံ ဓမၼဒါနံ ဇိနာတိ-ဆိုသည့္အတိုင္း အျမင့္ျမတ္ဆုံးေသာ ကုသိုလ္ပင္ ျဖစ္ပါေတာ့သည္။
သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ျမတ္စြာဘုရားကိုယ္ေတာ္တိုင္ ပထမဦးဆုံး ျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။ ၎ေနာက္ သာ၀ကအဆက္ဆက္က ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ျပဳစုပ်ဳိးေထာင္ေတာ္မူခဲ့ၾကသျဖင့္ ကမၻာေပၚရွိ တိုင္းျပည္အမ်ား အျပား၌ လူေပါင္းမ်ားစြာက ဗုဒၶသာသနာအဆုံးအမကို ခံယူရရွိေနၾကရသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံေတြင္လည္း ဗုဒၶသာသနာေတာ္ စတင္ေရာက္လာခ်ိန္မွစ၍ မင္းမ်ားႏွင့္တကြ ဆရာဒါယကာအစဥ္အဆက္က လက္ဆင့္ကမ္း ထိန္းသိမ္းေစာင့္ေရွာက္ထြန္းကားျပန္႔ပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူၾကသျဖင့္ ဗုဒၶသာသနာေရာင္ ထြန္းေျပာင္ျပန္႔ပြား စည္ပင္ထြန္းကားေနရျခင္း ျဖစ္သည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ဗုဒၶသာသနာစည္ပင္ျပန္႔ပြားလာရေသာေၾကာင့္ ျမန္မာတိုင္းရင္းသားမ်ားသည္ မိမိတို႔၏ ဘ၀ကို ဗုဒၶျမတ္စြာဘုရား၏ အဆုံးအမေတာ္မ်ားျဖင့္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ တည္ေဆာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ မိမိတို႔၏ ရွိရင္းယဥ္ေက်းမႈကို ဗုဒၶဘာသာယဥ္ေက်းမႈမ်ားျဖင့္ ဆက္ႏႊယ္၍ ျမႇင့္တင္ေပးႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။ ဗုဒၶစာေပမ်ားကို ေလ့လာသင္ၾကားဆည္းပူးခဲ့ၾကရသျဖင့္ ေလာကီေလာကုတၱရာ အသိပညာ ဗဟုသုတ ကုံလုံၾကြယ္၀ၿပီး အေတြးအေခၚ အေျမာ္အျမင္မ်ား ျမင့္မားလာခဲ့ၾက႐ုံမက မိမိတို႔ရွိရင္း ေ၀ါဟာရမ်ားမွာလည္း ဗုဒၶစာေပလာ ေ၀ါဟာရမ်ားကို ထပ္ေလာင္းေပါင္းစပ္ေပးႏိုင္သျဖင့္ ၾကြယ၀ေသာ ေ၀ါဟာရကို ထူေထာငလာႏိုင္ခဲ့ၾကသည္။
ဗုဒၶသာသနာ အဆုံးအကို ခံယူရရွိျခင္း၏ အက်ဳိးတရားကား မ်ားျပားလွပါသည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့ၾကေသာ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ေတာ္ႏွင့္တကြ သာ၀ကအဆက္ဆက္တို႔၏ ေက်းဇူးတရားႀကီးမားေတာ္မူပုံကို ေမ့ေပ်ာက္ရန္ မသင့္ေပ။ အခါအခြင့္သင့္လွ်င္ ထိုေက်းဇူးရွင္မ်ားအား ေက်းဇူးဆပ္ေသာအားျဖင့္ လူတိုင္းကိုယ္စီ လက္ဆင့္ကမ္း သာသနာျပဳသြားၾကရေပမည္။ သာသနာျပဳရာ၌ ပဂၢဟခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့တည္တံ့ျပန္႔ပြားထြန္းကားေအာင္ သာသနာျပုနည္းႏွင့္ နိဂၢဟသာသနာေတာ္သန္႔ရွင္းေရး အတြက္ အတုအေယာင္မ်ားကို ဖယ္ရွားကင္းေ၀းပေပ်ာက္ေအာင္ သာသနာျပဳနည္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိရာ နိဂၢဟ အတုအေယာင ပေပ်ာက္ေအာင္ သာသနာျပဳနည္းမွာ ဓမၼစက္သက္သက္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္ႏိုင္ျခင္းမရွိဘဲ အာဏာစက္ ထက္ထက္ျမက္ျမက္ျဖင့္ ေဆာင္ရြက္မွ ၿပီးစီးေအာင္ျမင္ႏိုင္ေသာ ကိစၥျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သဒၶါ ပညာ ဘုန္းကံႀကီးမားေသာ သီရိဓမၼာေသာက၊ ပရကၠမဗာဟု၊ အေနာရထာ၊ ဓမၼေစတီမင္းမ်ားကဲ့သို႔ေသာ မင္းအစိုးရမ်ား၏ ထက္ျမက္ေသာ အာဏာစက္အကူအညီရပါမွ ထိုကဲ့သို႔ မင္းအစိုးရမ်ား ေခတ္အခါေရာက္မွ အထေျမာက္ ေအာင္ျမင္မည္ျဖစ္သည္။
ထို႔ေၾကာင့္ သာမန္ဗုဒၶဘာသာ၀င္ ရဟန္းရွင္လူမ်ားသည္ ပဂၢဟသာသနျပဳလုပ္ငန္းျဖင့္ ျမတ္ဘုရား၏ အဆုံးအမ ျမတ္ဓမၼသာသနာ တည္တံ့ျပန္႔ပြား ထြန္းကားလာေအာင္ ခ်ီးေျမႇာက္ေထာက္ပံ့ပို႔ခ် ေဟာၾကား ေရးသား ဆင့္ပြား၍ ေဆာင္ရြက္သြားၾကရန္သာ လိုအပ္ပါသည္။ ဤပဂၢဟနည္းျဖင့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေဆာင္ရြက္ရာ၌လည္း ျမတ္ဘုရား အဆုံးအမ ျမတ္ဓမၼသာသနာကို သိရွိလိုက္နာလာေအာင္ သာသနာျပဳရျခင္းႏွင့္ က်င့္ၾကံပြားမ်ားလာေအာင္ သာသနာျပဳျခင္းဟူ၍ ႏွစ္မ်ဳိးရွိျပန္သည္။ ပရိယတၱိသာသနာျပဳျခင္း၊ ပဋိပတၱိသာသနာျပဳျခင္းဟူ၍ ေခၚပါသည္။ ျမတ္စြာဘုရားရွင္ ကိုယ္ေတာ္တိုင္ကလည္း ကိုယ္ေတာ္ျမတ္၏ အဆုံးအမ ျမတ္ဓမၼသာသနာေတာ္မ်ား တည္တံ့ ထြန္းကား ျပန္႔ပြားေရးအတြက္ တပည့္သားသာ၀က ရဟန္းေတာ္မ်ား၏ တာ၀န္ ၀တၱရား၊ ေဆာင္ရြက္ရမည့္ အလုပ္မ်ားကို ခ်မွတ္ေပးေတာ္မူရာ၌ ယင္းပရိယတၱိသာသနာျပဳျခင္း၊ ဂႏၳဓုရ၊ ၀ိပႆနာဓုရ လုပ္ငန္းႏွစ္ရပ္ကိုပင္ ျပဳလုပ္ေဆာင္ရြက္ရန္ ခ်မွတ္ေပးထားေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
ယေန႔ ျမန္မာႏိုင္ငံသည္ ကမၻာေပၚ၌ ေထရ၀ါဒဗုဒၶသာသနာ အထြန္းကားဆုံး ႏိုင္ငံျဖစ္သည္။ ျမတ္စြာဘုရား ခ်မွတ္ထားေတာ္မူခဲ့ေသာ ဂႏၳဓုရ၊ ၀ိပႆနာ ဓုရသာသနာျပဳလုပ္ငန္းႏွစ္၀ကို ျမန္မာႏိုင္ငံ၌ ရဟန္းေတာ္မ်ားသာမက လူပုဂၢိဳလ္မ်ားပါ က်ယ္ျပန္႔စြာ ေဆာင္ရြက္လ်က္ ရွိေနၾကသည္။ စာသင္တိုက္၊ ကမၼ႒ာန္းတိုက္ တည္ေဆာက္၍ သာသနာျပဳက်မ္းဂန္တတ္ အေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္မ်ား၊ ကမၼ႒ာန္းနည္းျပ အေက်ာ္အေမာ္ဆရာေတာ္မ်ား အမ်ားအျပားပင္ ေပၚထြန္းလ်က္ရွိသည္။ ျမန္မာႏိုင္ငံတြင္မွ်သာမက ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားသို႔ပင္ ၾကြေရာက္၍ သာသနာျပဳေနေတာ္မူေသာ ဆရာေတာ္မ်ားလည္း အမ်ားအျပားပင္ ရွိသည္။ သို႔ရာတြင္ ဂႏၳဓုရ၊ ၀ိပႆနာဓုရ လုပ္ငန္းတာ၀န္ႏွစ္ရပ္အနက္ တာ၀န္တစ္ရပ္ရပ္ျဖင့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူၾကေသာ မ်ားပါသည္။ ဂႏၳဓုရ၊ ၀ိပႆနာဓုရ၊ လုပ္ငန္းႏွစ္ရပ္လုံးျဖင့္ စြယ္စုံသာသနာျပဳေတာ္မူၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ားက နည္းပါးလွပါသည္။
ဤသို႔ သာသနာျပဳေတာ္မူေနၾကေသာ ဆရာေတာ္မ်ားတြင္ အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ကား ထူးျခားေျပာင္ေျမာက္ေသာ စြယ္စုံသာသနာျပဳဆရာေတာ္ျဖစ္ေတာ္မူသည္ကို ၾကည္ညိဳအားရဖြယ္ေတြ႔ရွိရပါသည္။ ဆရာေတာ္သည္ -
(က) ၁၃၃၀-ျပည့္ႏွစ္၌ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိ့ဳ မဟာေအာင္ေျမရတနာစာသင္တိုက္ကို တည္ေထာင္၍ ပရိယတၱိစာေပမ်ားကို ပို႔ခ်ေတာ္မူခဲ့သည္။
(ခ) ၁၃၃၂-ခုႏွစ္၌ ပုဂံေညာင္ဦး ေအာင္ေျမေဗာဓိဓမၼရိပ္သာကို တည္ေထာင္၍ တရားစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
(ဂ) ၁၃၃၇-ခုႏွစ္၌ ေက်ာက္ပန္းေတာင္းၿမိ့ဳနယ္ ေတာင္နီေတာရဓမၼရိပ္သာကို တည္ေထာင္၍ တရားစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေတာ္မူခဲ့သည္။
(ဃ) ၁၃၅၆-ခုႏွစ္၌ သဃၤန္းကၽြန္းၿမိ့ဳနယ္ ေအာင္ေျမရတနာစာသင္တိုက္ကို တည္ေထာင္၍ ပရိယတၱစာေပမ်ားကို ပို႔ခ်ေတာ္မူခဲ့သည္။
(င) ၁၃၅၇-ခုႏွစ္၌ မိတၳီလာၿမိ့ဳ ေအာင္ေျမေဗာဓိဓမၼရိပ္သာကို တည္ေထာင္၍ တရားစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
(စ) ၁၃၅၈-ခုႏွစ္၌ မႏၲေလးၿမိ့ဳ ငါးစို႔တိုက္ ေအာင္ေျမေဗာဓိစာသင္တိုက္ကို တည္ေထာင္၍ ပရိယတၱိစာေပမ်ားကို ပို႔ခ်ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
(ဆ) ရခိုင္ျပည္နယ္ ဘူးသီးေတာင္ၿမိ့ဳ၊ ေမာင္ေတာၿမိ့ဳ၊ ရေသ့ေတာင္ၿမိ့ဳ၊ ေျမာက္ဦးၿမိ့ဳ၊ သံတြဲၿမိ့ဳႏွင့္ စစ္ေတြၿမိ့ဳမ်ားတြင္ ေအာင္ေျမေဗာဓိဓမၼရိပ္သာ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္မ်ားကို အသီးသီး ဖြင့္လွစ္ေပးေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
(ဇ) တာေမြၿမိ့ဳနယ္၌လည္း ေအာင္ေျမေဗာဓိဓမၼရိပ္သာအလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္ကို တည္ေထာင္၍ တရားစခန္းမ်ား ဖြင့္လွစ္ျခင္း၊ ဓမၼာစရိယသင္တန္းကို သုံးႀကိမ္တိုင္တိုင္ ဖြင့္လွစ္ၿပီး သင္တန္းသား ရဟန္း သာမေဏ သီလရွင္တို႔အား ဆြမ္းေဘာဇဥ္ အေဖ်ာ္ ယမကာတို႔ျဖင့္ ေကၽြးေမြးလႉဒါန္းျခင္းမ်ားျဖင့္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
(စ်) အိႏၵိယႏိုင္ငံ ကာလကတၱားၿမိ့ဳ၌ ေဗာဓိသုခပရဟိတေက်ာင္းတုိက္ကို တည္ေဆာက္ၿပီး ဉာဏ္ေတာ္ (၂၇) ေပအျမင့္ရွိေသာ တိေလာက၀ိဇယသယမၻဴေစတီေတာ္ျမတ္ကို တည္ထားပူေဇာ္ေတာ္မူခဲ့ပါသည္။
(ည) အေမရိကန္ႏိုင္ငံ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္ ဆန္ဖရန္စစၥကို၊ အယ္လ္ဆိုဘရန္တီၿမိ့ဳ၌ အလိုေတာ္ျပည့္ဓမၼရိပ္သာကို တည္ေထာင္ေတာ္မူၿပီး ဉာဏ္ေတာ္ (၉) ေပ အျမင့္ရွိေသာ ေၾကးေစတီတစ္ဆူကို တည္ထားပူေဇာ္ျခင္း၊ တရားစခန္းဖြင့္ျခင္းအျပင္ ကေနဒါႏိုင္ငံ၊ ေအာ္တ၀ါၿမိ့ဳေတာ္၌လည္း ေဗာဓိသုခဓမၼရိပ္သာကို တည္ေထာင္ေတာ္မူၿပီး တရားစခန္းဖြင့္လွစ္၍ သာသနာျပဳေတာ္မူခဲ့သည္။
(ဋ) ပုဂံေဒသႏွင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ားရွိ ဘုရားေစတီပုထိုးေျမာက္ျမားစြာကို ျပန္လည္ျပဳျပင္တည္ထားပူေဇာ္ျခင္း မ်ားအျပင္ ေမာင္ေတာၿမိ့ဳ၌ ပရဟိတေက်ာင္းတိုက္ကို တည္ေထာင္၍ ေက်ာင္းသား (၅၀) လက္ခံၿပီး ၎တို႔၏ စား၀တ္ေနေရး၊ ပညာေရး၊ က်န္းမာေရးစသည္တို႔ကို တာ၀န္ယူျဖည့္ဆည္းေပးလ်က္ သာသနာျပဳလုပ္ငန္းကို ေဆာင္ရြက္ေတာ္မူခဲ့သည္။
(႒) ဒဂုံၿမိ့ဳသစ္ ဆိပ္ကမ္းၿမိ့ဳနယ္၌ သံဃာ (၁၀၀၀) ေက်ာ္ သီတင္းသုံးေနထိုင္ႏိုင္ေလာက္ေသာ ဓမၼာစရိယတကၠသိုလ္ေက်ာင္းတိုက္ႀကီးကိုလည္း ဦးေဆာင္ပဓာနျပဳ၍ တည္ေဆာက္လ်က္ရွိေနပါသည္။
ဤသို႔ ႀကီးက်ယ္ေသာ စြယ္စုံသာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို ေဆာင္ရြက္လ်က္ရွိေတာ္မူေသာ အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ကား ၁၃၀၆ -ခုႏွစ္၊ နယုန္လျပည့္၊ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ ရခုိင္ျပည္နယ္ ရေသ့ေတာင္ၿမိ့ဳနယ္ အေရွ႕ေျမာက္ရပ္ကြက္ေန ဦးညိဳသာဇံ ေဒၚညိဳတို႔မွ ဖြားသန္႔စင္ေတာ္မူခဲ့သည္။ ၁၃၂၅-ခုႏွစ္ တန္ေဆာင္မုန္းလဆန္း (၈) ရက္ တနဂၤေႏြေန႔တြင္ စစ္ေတြၿမိ့ဳ စိတၱသုခကမၼ႒ာန္းေက်ာင္းတုိက္ ခ႑သိမ္၌ ဘဒၵႏၲဉာဏစကၠကို ဥပဇၥ်ာယ္ျပဳ၍ ရဟန္းအျဖစ္သို႔ ေရာက္ရွိခဲ့သည္။ မင္းျပား၊ စစ္ေတြ၊ ရန္ကုန္၊ ေညာင္ဦးၿမိ့ဳမ်ားရွိ စာတတ္အေက်ာ္အေမာ္ ဆရာေတာ္မ်ားထံ ပါဠိ+အ႒ကထာ+ဋီကာက်မ္းႀကီး ေပါက္ေအာင္ ပရိယတၱစာေပမ်ားကို သင္ၾကားဆည္းပူး ေတာ္မူခဲ့သည္။ ၿမိ့ဳနယ္၀ိနည္းဓိုရ္အျဖစ္၊ ၿမိ့ဳနယ္သံဃနာယကအဖြဲ႔၀င္အျဖစ္၊ သံဃာ့တာ၀န္ကို ထမ္းေဆာင္ေတာ္မူခဲ့သည့္အျပင္ ပ႒ာန္း၀ိႆနာက်မ္း၊ ဃနသမူဟ႐ႈနည္းက်မ္းတို႔ကို ေရးသားေတာ္မူခဲ့သည္။ ႏိုင္ငံေတာ္က ဆက္ကပ္ေသာ မဟာဂႏၳ၀ါစကပ႑ိတ စာခ်ဘြဲ႔အျပင္ အဂၢမဟာသဒၶမၼေဇာတိကဓဇ သာသနာျပဳဘြဲ႔ (ပထမအဆင့္) ကိုပါ ခံယူရရွိေတာ္မူခဲ့သည္။ ယခုအခါ အလိုေတာ္ျပည့္ေက်ာင္းတိုက္တြင္ ရဟန္းသာမေဏတို႔အား ပရိယတၱိစာေပမ်ားကို ပို႔ခ်သင္ၾကားေပးလ်က္ရွိပါသည္။
အခ်ဳပ္အားျဖင့္ အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္သည္ ထူးခၽြန္ထက္ျမက္ေသာ သာသနာျပဳအာဇာနည္ပုဂၢိဳလ္ထူး တစ္ပါး ျဖစ္ေၾကာင္း၊ အမ်ဳိးဘာသာ သာသနာအတြက္ အလြန္ေက်းဇူးႀကီးမားေသာပုဂၢိဳလ္မြန္တစ္ပါးျဖစ္ေၾကာင္းကို ဆရာေတာ္၏ ေဆာင္ရြက္ၿပီး ေဆာင္ရြက္ဆဲ စြယ္စုံသာသနာျပဳလုပ္ငန္းမ်ားကို ၾကည့္ျခင္းျဖင့္ သိရွိႏိုင္ပါသည္။ ဘူးသီးေတာင္၊ ေမာင္ေတာႏွင့္ နယ္စပ္ေဒသမ်ား၌သာမက ႏိုင္ငံျခားတိုင္းျပည္မ်ားမွာပင္ ဗုဒၶဘာသာ သာသနာအဆုံးအမကို ရရွိႏိုင္ေအာင္ အေျခခ်၍ ဗုဒၶဓမၼအဆုံးအမသာသနာတည္တံ့ျပန္႔ပြားေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးႏိုင္မႈ၏ ေက်းဇူးမွာလည္း တုႏႈိင္းမရေသာ ဆရာေတာ္၏ ျမင့္ျမတ္ေသာ ေျမာ္ျမင္ႀကီးမားေသာ ကုသိုလ္ ထူးေသာ ၀ါယာမစိုက္ထုတ္ ႀကိဳးပမ္း ျပဳလုပ္မႈ လုပ္ရပ္ပင္ျဖစ္သည္။ အမွန္အားျဖင့္ သီလကၡန္ဒိဗၺစကၡဳခန္း၌ ဒုစ႐ိုက္ျပဳလုပ္ေနသူမ်ား၊ အရိယာကို စြပ္စြဲေနသူမ်ား၊ ကိုယ္တိုင္အယူလြဲမွားေနသူမ်ား၊ သူတစ္ပါးအယူလြဲေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနသူမ်ားသည္ အပါယ္လားေနၾကသည္ကိုသာ ျမင္ေတာ္မူရေၾကာင္း၊ သုစ႐ိုက္ျပဳသူမ်ား၊ အရိယာကို မစြပ္စြဲသူမ်ား၊ ကိုယ္တိုင္အယူမွန္သူမ်ား၊ သူတစ္ပါးအယူမွန္ေအာင္ ဆြဲေဆာင္ေနသူမ်ားသည္ သုဂတိသို႔သာ လားေရာက္ေနၾကသည္ကို ျမင္ေတာ္မူရေၾကာင္းႏွင့္ တိကဂၤုတၱရ ဗဟုပကာရသုတ္၌ သူတစ္ပါးအား သရဏဂုံ တည္ေအာင္ျပဳႏိုင္သူ၊ သစၥာေလးပါးတရားသိေအာင္ ျပဳႏိုင္သူ၊ ရဟႏၲာျဖစ္ေအာင္ ျပဳႏိုင္သူ သုံးဦးသည္ ေလာက၌ ေက်းဇူးအႀကီးမားဆုံးေသာသူျဖစ္ေၾကာင္း ျမတ္စြာဘုရား ေဟာၾကားထားေတာ္မူခ်က္မ်ားသည္ အလိုေတာ္ျပည့္ဆရာေတာ္ကဲ့သို႔ေသာ ပုဂၢိဳလ္ထူးမ်ားအတြက္ ရည္စူးေဟာၾကားထားေတာ္မူခဲ့ျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ေရးသားတင္ျပလုိက္ရပါသည္။
မာမက (သုေတသီ)။